Status pendler – co to takiego?
Dzięki status pendler osoby żyjące jednocześnie w Norwegii i w innym kraju (np. w Polsce) mogą liczyć na zwrot części związanych z tym kosztów. To opcja, która ma redukować ciężar związany z utrzymaniem dwóch gospodarstw domowych. Pozwala uzyskać spore oszczędności w postaci zwrotu znacznej części kosztów związanych z życiem w Norwegii. Dotyczy to m.in. wydatków na mieszkanie, wyżywienie, dojazd do pracy, przedszkole i świetlicę dla dziecka. Można nawet liczyć na ulgi związane z odsetkami od zaciągniętych w Polsce kredytów.
Komu przysługują ulgi z tytułu status pendler?
Status pendler przysługuje osobom, które mogą udokumentować fakt, iż ponoszą koszty związane z życiem w Norwegii i w innym kraju. Nazywane często „rozłąkowym” świadczenie pozwala na odliczenie kosztów podróży, mieszkania w Norwegii czy wyżywienia od podstawy obliczenia podatku.
DOJAZDY DO PRACY ORAZ INNE ODPISY
Osobom dojeżdżającym do pracy w Norwegii przysługują rozmaite ulgi, niezależnie od odpisywanych diet. Od podstawy opodatkowania można odliczyć wszystkie koszty:
- podróży do Norwegii oraz na jej terenie,
- diet za delegacje na obszarze Norwegii,
- mieszkania,
- przepraw promowych i bramek,
- przedszkola oraz zajęć dodatkowych dla dzieci (zarówno w Polsce, jaki i w Norwegii),
- kredytów (zaciągniętych w Polsce i w Norwegii),
- poniesionych na leczenie,
- przynależności do związków zawodowych,
- składek na dodatkowy filar i innych.
Korzystanie ze statusu pendler daje możliwość uzyskania ogromnych zwrotów podatkowych – do wysokości 80 tys. NOK!
Jego uzyskanie od kwietnia 2020 roku jest łatwiejsze. Władze norweskie nie wymagają już przedstawienia dowodów na minimum 3 podróże powrotne do swojego kraju w danym roku. Co więcej, nowe przepisy dają możliwość odwołania się od wcześniejszych negatywnych decyzji urzędników, dając większej liczbie osób szansę na korzystne rozliczenie.
Status pendler – czy Ci się należy?
Nawet jeśli nie masz rodziny, może Ci przysługiwać status pendler. To opcja dostępna również dla osób stanu wolnego, które np. utrzymują nieruchomość poza Norwegią.